در ديگ . تتبين ( tatbin ) م . ع . ريزه‌كارى و باريك بينى كردن . تتحتح ( tatahtoh ) م . ع . هو ما يتحتح من مكانه : او نمىجنبد از مكان خود . تتر ( tatar ) ا . پ . تاتار و تاتارى . تترا ( tatr ) ا . پ . بلغت زند و پازند تابستان . تتربو ( tatrabu ) و ( tatarbu ) و تتربوه ( tatarbuh ) ا . پ . ظرافت و زيبائى و لطافت . و لاغ و مسخرگى . تترتر ( tatartor ) م . ع . جنبيدن و اضطراب كردن . تترح ( tatarroh ) م . ع . اندوهگين شدن يق ترحه تتريحا فتترح . تترس ( tatarros ) م . ع . سپر پيش داشتن . تترع ( tatarro ' ) م . ع . تترع به الى الشر : ببدى شتافت بوى . تترف ( tatarrof ) م . ع . بناز و نعمت زيستن . تترونتن ( tatrunatan ) ف ل . پ . بلغت زند و پازند باريدن . تتره ( tatre ) ا . پ . مسخرگى و لاغ . تترى ( tatr ) ا . ع . متواتر و پياپى و متفرق و پريشان يق جاءوا تترى : يك‌يك و پس يك‌ديگر آمدند و يا متفرق و پريشان آمدند . تترى ( tatri ) و ( totri ) ا . پ . سماق . و خشخاش . تترى ( tatari ) ص . پ . منسوب به تتر يعنى تتارى . تتريب ( tatrib ) م . ع . كم‌مال شدن . و بسيار مال شدن ( از لغات اضداد است ) و تتربه : خاك انداخت بر آن و يا خاك‌آلوده كرد آن را . تتريح ( tatrih ) م . ع . اندوهگين گردانيدن كسى را يق ترحه تتريحا اى احزنه . تتريس ( tatris ) م . ع . سپر پيش داشتن . تتريص ( tatris ) م . ع . محكم كردن . و تعديل كردن . و راست و برابر گردانيدن تتريع ( tatri ' ) م . ع . ترع الباب تتريعا : بست در را . تتريف ( tatrif ) م . ع . بنعمت پروردن . تتريك ( tetrik ) ا . پ . سماق . تتعتع ( tata'to ' ) م . ع . بىآرام و تفته گرديدن . تتفل ( tatfal ) و ( tetfal ) و ( totfal ) و ( tetfel ) و ( tatfol ) و ( totfol ) ا . ع . روباه و يا روباه بچه . ج : تتافل ( tat fel ) . تتفل ( tatfol ) ا . ع . گياه خشك . و يا نبات و يا درختى سبز تيره رنگ مايل بسرخى و زردى آميخته . تتفلة ( tatfalat ) و ( tetfalat ) و ( totfalat ) و ( tetfelat ) و ( tatfolat ) و ( totfolat ) ا . ع . روباه ماده و يا روباه بچهء ماده . تتفوز ( tatfovz ) ا . پ . تبفوز . تتفيف ( tatfif ) تففه تتفيفا : گفت مر او را تفالك . تتق ( totoq ) ا . پ . چادر و پردهء بزرگ . و پشه‌دان . و پرده‌هاى پياز . و تتق سپهرگون : پيالهء كبودى كه از مينا سازند و پردهء كبود . و تتق كشيدن : پرده كشيدن . و تتق نيلى : آسمان و ابر سياه . تتقتق ( tataqtoq ) م . ع . تتقتق من - الجبل : بيفتاد از كوه . و تتقتقت عينه : فرو شد چشم او بمغاك . تتقين ( tatqin ) م . ع . تقنوا ارضهم تتقينا : آب يارى كردند زمين خود را به آب دفزك تيره تا خوب روياند . تتلع ( tatallo ' ) م . ع . انتظار كشيدن . و چشم دوختن بركار . و سر ستيخ كردن جهة برخاستن يق قعد فما يتتلع . تتلى ( teteli ) ا . پ . - مأخوذ از هندى - نوعى از سداب كه در دفع نوبه به كار مىبرند . تتلى ( tatalli ) م . ع . در پى چيزى شدن يق تتليت حقى حتى استويته اى تتبعته . تتليب ( tatlib ) م . ع . پر كردن و لبريز نمودن . تتلية ( tatleyat ) م . ع . تليته تتلية : در پى او رفتم . و تلى صلوته : نماز نوافل را تابع فرايض ساخت . و تلى نذره : ادا كرد نذر خود را و تلى الرجل : نزديك به مردن رسيد آن مرد . تتليد ( tatlid ) م . ع . تلد تتليدا : گرد آورد و باز داشت . تتليص ( tatlis ) م . ع . تلصه تتليصا : نرم و هموار گردانيد آن را . تتم ( totom ) و ( tatom ) و ( totm ) ا . پ . سماق . تتما ( tatm ) ا . پ . بلغت زند و پازند خرس و دب . تتمات ( tatemm t ) ع . ج . تتمه ضميمه‌ها . تتماج ( totm j ) ا . پ . قطعه‌هاى باريك و نازك و بلند از خمير كه رشته نيز گويند . تتمة ( tatemmat ) ا . ع . تمامى چيز . و تمام . و ضميمه و ذيل . تتمة ( tatemmat ) م . ع . تمم تتميما و تتمة . مر . تتميم .